Nostalgia
jesienna
Tuż obok się czai
Jesienna nostalgia...
Oplata siecią
pajęczą tego
Kto tylko stanie jej
na drodze
Zniewala i rozwala
każdą aktywność
Ziewa znudzona nie
rozgląda się wcale
Otoczenie choć piękne
jej nie wzrusza
Zamyka wyobraźnię
każdemu
Smutkiem człowieka
omota
Krajobrazy mgłami
zasnuje
Szarugi niesie i
deszcze
Radość wygasza
I wreszcie…
Zanim odejdzie
Czyniąc spustoszenia
Wiele serc na klucz
pozamyka
Dobre emocje
pozmienia
Okręci się zaśmieje
A nam zostanie po niej
W niwecz obrócone
wszystko
Niebezpieczne złe zamyślenie
Dusze skażone
pustką
I oby tylko!
Dlatego my się jej nie poddajemy !
Spotykamy
przyjaciół, idziemy na koncert , rozmawiamy na ciekawe w tym mądre tematy, a jesienne
nastroje przekuwamy w zadumę nad urodą życia i nieuchronnością tego co ostateczne. I żyjemy kochani ! najpiękniej jak umiemy. Z wiarą na lepsze i z nadzieją na niewiadome, a dobre. Ten wiersz zamieszczam tylko
po to, aby podobnym wcześniej przeciwdziałać... Czytających pozdrawiam bardzo serdecznie - Majka
Uwaga
Zamieszczone obrazy są autorstwa p.Katarzyny Podniesińskiej (2 pierwsze) i p. Wesołowskiego (ostatni). Wybrałam je bo wydały mi się stosowne do tematu.
Zamieszczone obrazy są autorstwa p.Katarzyny Podniesińskiej (2 pierwsze) i p. Wesołowskiego (ostatni). Wybrałam je bo wydały mi się stosowne do tematu.






Proponuje swoim członkom i osobom spoza 








