Przestrzeń Trzeciego Wieku w styczniu 2026 roku proponuje...

   

 

PTW - Strefa Kultury 

 w styczniu 2026 roku proponuje swoim uczestnikom:

Zapoznajcie się z propozycjami Przestrzeni Trzeciego Wieku (na pl. Solidarności). Wykorzystajcie z wszystkiego to - co najlepsze...

Pozdrawiam serdecznie - Majka

Jako że dobrych życzeń nigdy dość...

 

                           Spokojnych, zdrowych, pełnych miłości

                  ........................................................................

               Świąt Bożego Narodzenia - Życzę wszystkim członkom naszego Stowarzyszenia a także wszystkim przyjaciołom oraz przygodnym czytelnikom  naszego bloga

...to moja Majka ustroiła choinkę babci i inne dekoracje też ona...

Kochani, wesołych Świąt życzę (tym razem domowo..) i pozdrawiam Majka

ŻYCZENIA ŚWIĄTECZNE

 Składa życzenia Bożonarodzeniowe swoim Członkom i Sympatykom.

🎄⛄⛄🌲

WSPOMNIENIE POBYTU W WOLIMIERZU

 Witam   dziewczyny  : )

Oto  co  napisali   do  mnie  chłopacy  z  WOLIMIERZA  po  naszym  grudniowym pobycie;

Jeszcze  raz  dziękujemy  że  zechcieliście  nas  odwiedzić  ponownie  ( i to 

w tym  samym  roku).  Nie  wiem,  czy  o  tym  mówiliśmy,  ale  to  dla  nas 

najlepsze  wyróżnienie  i  ciepło  na  serduchach.  Cieszymy  się  również  z  

udanych  wszystkich  punktów  pobytu,  razem  z  pogodą,  która  tym  razem  

nie  zawiodła.

Pozdrawiamy  całą   grupę  i  wszystkich  z  osobna.  Dobrze,  że się  ze  sobą  

spotykacie  i  zacieśniacie  przyjaźnie,  naprawdę  super  jest  Wasze  

Stowarzyszenie.  Trzymamy  kciuki,  aby  grupa  się  rozrastała  i  kibicujemy

Wszystkim  Waszym  działaniom.

Miło  to  czytać  prawda  :)

Oczywiście  podziękowałam  za  te  piękne  słowa. 

Chłopacy  życzyli  nam   zdrowych,    radosnych  i  spokojnych  świąt.

Oby  nigdy  nie  opuszczała  nas  energia  i  ciekawość  świata.

Ja  podpisuję  się  pod  tymi  życzeniami  i  znalazłam  jeszcze  taki  

odpowiedni  tekst;

Kocham   ludzi,  którzy   żyją  obok  mnie.

Kocham   radość,  więc  i  ona  jest  ze  mną.

Kocham  przyjaźń,  zbieram  gwiazdy,  a  mój  dzień  

Wypełnia  błogość.

Zostawiam  Was   z  tym  przesłaniem  i  do  zobaczenia 

po  Nowym   Roku.

Pozdrawiam   Ewa  S.

Ta - która umiera ostatnia...

Nadzieja

W rozpaczy...
W trudach codzienności
W pokonywaniu niemożliwego
Szukaj czegoś - czego się uczepisz
Co pozwoli zawalczyć o kolejne jutro
O jeszcze jeden kolejny dzień
Nieważne dlaczego!
(...może Bóg nas wtedy wspomaga maksymalnie?...)
Ale łapiesz się wówczas każdej ostateczności
W czasie kiedy już czujesz swoje spadanie na dno...
Chwytasz wtedy każdą - nawet najcieńszą nić
Niepewną wątłą i bardzo kruchą 
Ale czepiasz się jej kurczowo
Jeśli tylko dasz radę ją utrzymać...
Zwyciężysz!
Może za dzień za dwa za miesiąc
A może dopiero za rok ?

Ale....

Ta nić - to NADZIEJA
Która ratuje nas z otchłani...
Z absolutnej rezygnacji cierpiącego
Z odpuszczenia sobie trudów beznadziejnej walki
Z lękami cierpieniem i niepokojami życia
Ta nić - to prawdziwy cud Natury
Ten cud - to Życie

---------------------

 Wszystkie fotografie są moje i pochodzą z pięknego Parku Muzyki w Kudowie Zdroju.

Chciałam Wam też pokazać to cudeńko, bo mnie urzekły te wspaniałe rzeźby i udzielił mi się klimat miasta, które tak bardzo ceni swoją tradycję i kulturę, że (aż!) wydumało sobie Kudowę Zdrój uwaga - Moniuszką słynącą! - choć Moniuszko, Kudowy na oczy nie widział, ale konkurując z koncertami np. Szopena w Dusznikach Zdroju - mają w Kudowie (decyzją radnych Miasta) swojego idola - a jest nim - Moniuszko właśnie. Pewnie nie znaliście tych faktów (ja też wcześniej nie..) to teraz też już to wiecie. Wiem to co wyżej - od przewodnika, którego przepytałam szczegółowo na tę właśnie okoliczność, bo coś mi się nie zgadzało w tych tradycjach muzycznych. Uznał - że nieczęsto spotyka aż tak natrętną turystkę, ale co tam, warto było poznać rzeczywistą "prawdę"...

Pozdrawiam Majka

..nawet ogrodzenie Parku Muzyki
ma wzór przepięknych
 rzeźb nutowych, może  np. Halki?,
nie znam się na nutach...

Co ciekawego w czytelnictwie?...

                                                    ...przeczytałam 6 książek w czasie 20 dni w sanatorium...

A z pośród tych przeczytanych chciałabym powiedzieć kilka zdań nt. dwóch z nich:

"1001 spotkań z nauką" - James Trefil (wydanie z 1997 r.)

 

We wstępie Autor napisał piękne zdania: "Nauka pozwala zrozumieć jak zbudowany jest i jak działa niezmierzony, niezrównany w swoim pięknie Wszechświat - od wybuchów odległych gwiazd do najmniejszej komórki w organizmie. Zgromadzenie tej wiedzy jest z pewnością największym ze wszystkich osiągnięć ludzkiego rozumu."

Tematycznie podzielono całą wiedzę na Biologię (klasyczną i molekularną), Ewolucję, Fizykę, Naukę o Ziemi i Astronomię. Ciekawostką z biologii (dla mnie też, mimo że uczyłam się jej szczegółowo na studiach) jest informacja o tym że rekiny wcale nie mają kości. Cały ich szkielet zbudowany jest z chrząstek i są przedstawicielami najbardziej prymitywnych form ryb! prawda że to niezwykła informacja? Albo taka informacja z fizyki klasycznej: "sekunda jest obecnie zdefiniowana w terminach ruchu elektronu w atomie cezu" i znaczy to aż tyle, że zegar atomowy mierzy długość sekundy z dokładnością do trzynastego miejsca po przecinku.... wiedzieliście o tym? I jeszcze inna ciekawostka: budowa Ziemi to skorupa (na której my żyjemy), płaszcz wewnętrzy i ostatecznie niewielkie (zbudowane z metali ciężkich) jądro. Wewnątrz Ziemi  począwszy od 20 m jej głębokości - temperatura rośnie o 5-70 st. C na każdy km głębokości. Najgłębsze wiercenia prowadzone na półwyspie Kola na Syberii - koronka wiertła minęła 12 km i jest to głębokość bliska granicy naszych obecnych możliwości technicznych m. innymi z uwagi na temperaturę wewnętrzną Ziemi blokującą ruch wiertła (nie podano tej temp.... a bardzo mnie to ciekawiło....).

Kochani, tu jest tyle ciekawostek, że nie można się oderwać. Oczywiście polecam, a gdyby się Wam nie bardzo chciało czytać - to chociaż te kilka ciekawostek ode mnie wiecie, takie, które nie uszły mojej uwadze na pierwszy rzut oka bo faktycznie są ciekawe... 

Inna całkiem i całkiem niezła lekturka to:

"Z g r e d"  -  Rafała Ziemkiewicza

Cokolwiek chcielibyście powiedzieć o Autorze to pewnie byłaby prawda, ale ja powiem uczciwie - czyta się go wspaniale, no fantastycznie, ten akurat styl niezwykle inteligentny, jest cholernie nośny literacko. Chciałabym polecić Wam tę lekturę, przywołując fragment: to o nas, o naszych przywarach, naszym maraźmie, codziennej szarej nudzie, i o tym, że mamy zero pomysłu na prawdziwe marzenia bo: "grzebiemy się w rupieciarni pozostawionej przez NARÓD który tutaj  kiedyś żył.,, W śmietniku idei wyplutych już przez pogrążony w dekadencji świat, przemierzamy go, obracamy się w kółko, próbujemy zrozumieć sens dzisiejszych wydarzeń przypasowując je do podobnych z minionej historii i na razie nic a nic - no może poza jednym, że jeszcze chce nam się żyć, bo właściwą w życiu pracę trzeba było wykonywać dużo wcześniej, albo wcale..."

Czy Was nie ciekawi o co chodzi? nie kreci Was sposób myślenia i wyrażania tych myśli? Jeśli powiecie że Was to nic a nic nie rusza to i tak Wam nie uwierzę. Dlatego proszę, poczytajcie, bo czyta się znakomicie, a facet pisze prawdziwie...

Polecam się i pozdrawiam serdecznie Majka

Spóźnione, ale atrakcyjne informacje o aktywnościach w Przestrzeni Trzeciego Wieku w grudniu 2025 r...

 Kochani

przepraszam, ale nie mogę Wam nie pokazać fragmentów kurortu w którym byłam w sanatorium - to oczywiście Kudowa Zdrój, nasza polska, piękna perełka ziemi dolnośląskiej..,.

(Mam nadzieję że znajdziecie program na grudzień 2025?)

To wnętrza Domu Zdrojowego i fragment kawiarenki "Cafe Sissi"...

...to stolik gdzie siadałam na "rozgrzewającą" herbatkę w Cafe Sissi
z moimi jeszcze okularami, portfelem rachunkiem itp. (herbatka 25 zł.)
w dużym kuflu...

...to fragment galerii malarskiej na ulicy Zdrojowej, nie mogłam się napatrzeć...

..to wyżej to Pijalnia wód zdrojowych, przebogate wnętrze 

z uroczymi malowidłami historycznymi tejże pijalni z minionych wieków...

a niżej to nasze pożegnanie z sanatorium. System leczenia szpitalny, 

i tak naprawdę to nie było żartów...

..a to już wieczór pożegnalny...

Było głośno, było radośnie, bo śpiewaliśmy co tylko nam przyszło do głowy, a to był tylko ,,nasz stolik stołówkowy" bo reszta bawiła się Bóg raczy wiedzieć gdzie i za ile, ich było stać.. 

Pozdrawiam serdecznie Majka